Pokaż koszyk
Twój koszyk jest pusty.
tel_synergy
Home Cadmium metallicum


synergy_logo

Cadmium metallicum

cadmium

Cadmium metallicum

Słowo „cadmium" pochodzi od łacińskiego cadmia lub greckiego kalamine (kalamine) i jest dawnym określeniem rudy cynku.
Nazwa ta wywodzi się stąd, iż kadm był wyizolowany z minerału złożonego z węglanu cynku.

W greckiej mitologii istnieje mit o Kadmosie, herosie, bracie uprowadzonej przez byka Europy. Bohater ten długo wędrował, chcąc odnaleźć porwaną siostrę. Pewnego dnia bogowie zesłali mu sen, w którym nakazali mu zaprzestać poszukiwań i założyć miasto. We wskazanym przez nich miejscu miał swoją kryjówkę smok - Kadmos zabił go, następnie zgodnie ze wskazówkami jakie otrzymał, wyrwał mu zęby i zasiał je jak ziarno w ziemi, zbroczonej smoczą krwią. Z zębów wyrośli wojownicy, którzy natychmiast rzucili się na siebie i zaczęli zabijać nawzajem - rzeź przerwał zachód słońca. Ci, którzy przeżyli, stali się pierwszymi mieszkańcami Teb - miasta wzniesionego przez Kadmosa.

Kadm -  srebrzystobiały metal, wyjątkowo miękki, ciągliwy i  kowalny, odkryty został przez Strochmeyera w 1817 roku. Kadm należy do grupy II b układu okresowego pierwiastków i swymi właściwościami fizycznymi bardzo przypomina cynk. W naturze nie występuje w stanie wolnym. Uzyskuje się go najczęściej w procesie obróbki rud cynku (zwłaszcza siarczanów), miedzi i ołowiu.




W ostatnim stuleciu metal ten, do niedawna ukryty przez przyrodę, został „uwolniony" przez człowieka - jak dżin z butelki - z jednej strony niezwykle użyteczny, z drugiej strony śmiertelnie groźny. W dzisiejszych czasach jest on szeroko rozpowszechniony, powodując skażenie naszego środowiska - stąd warto w moim mniemaniu dowiedzieć się czegoś więcej o tym nowym, groźnym wrogu - tym groźniejszym, że cichym, nieznanym i podstępnym.

Kadm to pierwiastek niezwykle często wykorzystywany we współczesnym przemyśle - przede wszystkim do powłok antykorozyjnych, ale także w produkcji tworzyw sztucznych, także tych używanych w gospodarstwie domowym, w bateriach, w przemyśle elektronicznym, do produkcji barwników, materiałów dentystycznych, fungicydów stosowanych w rolnictwie i w wielu innych dziedzinach. Jednym z ciekawszych i wywołujących wiele skojarzeń (które rozwinę w dalszej części mojego artykułu) zastosowań kadmu jest użycie go w reaktorach jądrowych do kontroli reakcji rozpadu nuklearnego, jako że posiada on zdolność absorbowania neutronów.

Oczywiście, jak wiele metali, kadm jest toksyczny dla organizmów żywych. Pozwolę sobie zaprezentować nieco danych toksykologicznych, jako że można z nich wyciągnąć czytelne wnioski odnośnie symptomatologii Materia Medica.

Kadm absorbowany jest przez płuca w większym stopniu niż poprzez przewód pokarmowy (ATSDR, 1989), w którym przyswajalność jego maleje w obecności dwu - i trójwalentnych kationów (Zn+2, Mg+2, Cr+3), a rośnie w przypadku niedoborów żelaza i wapnia (Flanagan et al., 1978; Foulkes et al., 1986; Goyer, 1991). W organizmie kadm odkłada się głównie w wątrobie i nerkach.

Jak większość pierwiastków metalicznych, nie jest metabolizowany w sposób bezpośredni, a raczej wiązany z różnymi komponentami biologicznymi, takimi jak białkowe i niebiałkowe grupy sulfhydrylowe oraz grupu anionowe różnych makromolekuł (ATSDR, 1989). Wydalany jest głównie z moczem.

Zatrucia ostre drogą pokarmową zdarzają się rzadko, objawiają się wymiotami, bólem brzucha, skurczami jelit, bólem głowy, skurczami mięśni, wstrząsem.
Zatrucie drogą wziewną wywołuje podrażnienie układu oddechowego, zapalenie płuc, gorączkę. Ekspozycja na rozpuszczalne związki kadmu wywołuje ostre zapalenie żołądka i jelit (Worksafe).

Inhalacja oparów lub pyłu kadmowego wywołuje różne objawy, włączając w to metaliczny smak w ustach, ból głowy, zaburzenia oddychania, bóle w klatce piersiowej, kaszel z pienistą lub krwawą plwociną i osłabienie mięśniowe.

Znacznego stopnia narażenie może wywołać obrzęk płuc i śmierć (USAF, 1990). U pacjentów, którym udaje się przeżyć obrzęk płuc, zazwyczaj dochodzi do uszkodzenia nerek i wątroby. Szczególną cechą dla zatrucia wziewnego kadmem jest kilkugodzinny okres utajenia, który może poprzedzać wystąpienie objawów klinicznych.

Zatrucie przewlekłe prowadzi głownie  do uszkodzenia nerek (białkomocz) i wątroby, chorób płuc oraz uszkodzenia układu kostnego (poprzez wpływ na metabolizm wapnia) - na obszarach Japonii gdzie skażenie kadmem jest szczególnie wysokie, u kobiet w okresie menopauzalnym występuje choroba „itai-itai" w której dochodzi do osteomalacji, osteoporozy i samoistnych złamań kości (Friberg et al., 1974).

Inne często obserwowane objawy to nadciśnienie, rak prostaty, zaburzenia enzymów, zaburzenia odporności humoralnej.

Tematy:

  • Incomprehensibile - niezrozumienie, skrytość, niewidzialność Uraza, poczucie beznadziei
  • Atrofia
  • Suchość
  • Autodestrukcja
  • Pasywność ( pogorszenie przez aktywność, ruch, wysiłek fizyczny)
  • Wyczerpanie, porażenie
  • Zaciskajace bóle
  • Dolegliwości żołądkowo - jelitowe
  • Dolegliwości ze strony układu oddechowego
  • Zaburzenia ze strony układu krwiotwórczego
  • Rak
  • Obrzęki limfatyczne
  • Żółtawe zabarwienie powłok, spojówek, zębów
  • Poprawa przez jedzenie
  • Marznięcie
Z punktu widzenia homeopatii Cadmium jest  podobne do  Bryonii, z pogorszeniem przez ruch, i do Arsenicum album z dolegliwościami żołądkowo - jelitowymi i lękiem przed chorobą nowotworową.

Kiedy rozpoczęłam swoje studia nad tym lekiem, byłam przekonana, że niewiele można znaleźć na jego temat. Istotnie, zarówno na temat Cadmium Metallicum jak i jego związków znaleźć można niewiele - najlepiej opisany jest Cadmium Sulfuricum, używany najczęściej do leczenia dolegliwości żołądkowo-jelitowych po chemioterapii.

Uderzyło mnie natomiast jak bardzo rozpowszechniony w naszym otoczeniu jest ten pierwiastek - w sposób niedostrzegalny dla nas. Zatrucia ostre występują rzadko i wyłącznie u pracowników przemysłu, lecz wszyscy regularnie przyjmujemy niewielkie ilości kadmu z pożywieniem - akumuluje się on bowiem w roślinach i zwierzętach morskich. Zjadamy go w czekoladzie, bo w ziarnach kakaowych jego zawartość osiąga wysokie poziomy. Wypijamy go także w sokach owocowych. Wszyscy jesteśmy w mniejszym lub większym stopniu zatruci przewlekle kadmem.

Zważywszy na fakt, iż metal ten nie występuje w przyrodzie samodzielnie, studiując o nim ma się wrażenie czegoś niewidzialnego, ukrytego. Pięknie pasuje tu łacińskie słowo „incomprehensibile" z całym jego bogactwem znaczeniowym - albowiem oddaje ono zarówno brak zrozumienia, jak i opisuje coś niedostrzegalnego.

Wspomniałam że kadm wykorzystywany jest w reaktorach jadrowych do zatrzymywania reakcji łańcuchowych - jest to związane z jego zdolnością do absorpcji neutronów. Atom kadmu, bombardowany przez neutrony, po  prostu zwiększa swoją liczbę jądrową - następnie przemienia się w atom indu.

Cecha ta nasuwa myśl o czymś, co absorbuje zbyt wiele i zatrzymuje w środku - następnie na skutek takiej akumulacji negatywów ulega destrukcji. Mogą to być zarówno toksyny jak i destruktywne emocje. Ze zwiększoną zdolnością do absorpcji mogą być związane takie cechy Cadmium jak marznięcie i nieustanny głód (nigdy nie ma dosyć ciepła ani żywności).

Cadmium metallicum w homeopatii jest blisko związane z Arsenicum Album, ale mimo że lęki(zwłaszcza przed chorobę nowotworową), występujące u tych pacjentów są podobne, to u Cadmium są one znacznie bardziej ukryte, mniej wyrażone. (Ciekawym spostrzeżeniem jest, że w dymie tytoniowym, silnym carcinogenie znajdujemy zarówno arsen jak i kadm.)

Symptomy psychiczne są u pacjentów Cadmium stosunkowo słabo wyrażone (także ukryte). Głownie skarżą się oni na wyczerpanie, zmęczenie życiem, apatię ze znacznego stopnia drażliwością. Koncentracja jest utrudniona, więc są roztargnieni, popełniają wiele pomyłek np. sypią sól do herbaty (Murphy).

Mają złe sny, pełne niepokoju, często śnią im się choroby. Uczucie niepokoju i smutku pozostaje także po obudzeniu.

Nic dziwnego, że śpiąc nie wypoczywają - czują się gorzej po przebudzeniu. Cadmium są raczej pasywni (na płaszczyźnie fizycznej wyraża się to poprzez symptom „pogorszenie przez ruch")ki, ale pomimo pesymizmu i zmęczenia życiem mogą zachowywać się gwałtownie i impulsywnie, zdarzają im się ataki gniewu. Niemniej jednak jednym z wiodących symptomów jest wyczerpanie na każdym z możliwych poziomów.

Na  płaszczyźnie fizycznej Cadmium atakuje głównie te tkanki, które ulegają ciągłej odnowie, jak komórki krwi, nabłonek żołądka i jelit, nabłonek górnych dróg oddechowych i skórę (która jest żółta i sucha) - stąd jednym z wiodących tematów jest atrofia.

Występuje też zastój - podobny do  wspomnianej  zdolności przyjmowania neutronów. Przejawia się on poprzez zaparcia, guzy krwawnicowe, obrzmienie węzłów chłonnych, przekrwiennych bólach głowy z pogorszeniem poprzez ruch. Częste są zaciskające bóle głowy, jak od zbyt ciasnego kapelusza. Innym ogólnym objawem który możemy zaobserwować u tych pacjentów są skurcze np. w układzie oddechowym skurcz oskrzeli, w układzie żołądkowo - jelitowym bóle o charakterze skurczowym.

Cadmium w momencie dekompensacji nie jest w stanie przyjąć niczego z zewnątrz - w obrazie psychicznym wyraża się to poprzez apatię, obojętność i potrzebę samotności. Na płaszczyźnie fizycznej widzimy takie objawy jak wymioty i biegunka, często z uczuciem ciała obcego w bańce odbytnicy. Z drugiej strony jednak widzimy symptomy, wskazujące na  przeciwną tendencję, jak wilczy głód i poprawę przez jedzenie.

Końcowym stadium u Cadmium jest autodestrukcja (podobnie jak w micie o wojownikach, zrodzonych z zębów i krwi smoka, wyniszczających się nawzajem): żółtaczka hemolityczna, aplazja szpiku, nowotwory.

Objawem, którego nie znalazłam w Materia Medica, a który wynika z toksykologii, jest nadciśnienie (potwierdził się on wyleczonym przypadkiem).

Na podstawie toksykologii można także spodziewać się osteoporozy, chorób nerek oraz raka prostaty.

W całej grupie Cadmium wspólnymi symptomami są:na poziomie psychicznym wyczerpanie, uczucie beznadziei, drażliwość i uraza, w różny sposób widoczna u różnych Cadmium -  u Cadmium Sulfuricum przybiera ona postać rozgoryczenia, podczas gdy Cadmium Iodatum jest przepełnione nienawiścią (ateistyczne i nienawistne, równocześnie użalające się nad sobą - Murphy).

Na płaszczyźnie fizycznej dla Cadmium i jego związków wspólne są dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zaburzenia układu krwiotwórczego i nowotwory. Wspólną modalnością jest nadwrażliwość na bodźce fizyczne, jak zapach, światło, hałas, które wywołują mdłości.